Rozdział III

Czy to jest moja miłość? Nie,to nie może być Federico! Znów się rozpłakałam! Nie wiedziałam co ze sobą począć.

*~Federico~*

Nie wiem dlaczego,ale po wyjściu z domu tej jędzy posmutniałem. Tarantula sprawiała,że bylem szczęśliwy! Wiem to dziwne,ale mimo jej ciągłego narzekania i krzyków było mi miło z nią. 

Rozmyślałem tak jeszcze przez parę chwil..potem wróciłem pod ten dom. Nie wiem w jakim celu,tak po prostu!

*~Ludmiła~*

Wycierałam oczy chusteczką,kiedy usłyszałam dzwonek. Moi rodzice wyjechali w podróź służbową,taa..służbową. Musiałam sama dokuśtykać się do drzwi. Ostrożnie przekręciłam klamkę od drzwi,w progu stał Fede.Kiedy go zobaczylam na mojej twarzy pojawił się uśmiech!

-Ludmiła..-powiedział tak słodko i delikatnie-przepaszam..

Nawet nie zauważyłam kiedy przysuną mnie do siebie i pocałował! To bylo takie miłe,magiczne,nie umiem opisać mojej radości! 

-Och..Fede-spojrzałam w jego oczy.

Całowaliśmy się dalej,długo i namiętnie. Po małej chwili poczułam ręke Fede na moich pośladkach. Wzioł mnie na ręce,całowaliśmy się dalej! Teraz Fede obmacywał mnie bez namysły! Zaniósł mnie do sypialni,nie przerywając poprzednich czynności. Zaczą mnie rozbierać,a następnie zdją z siebie koszule i spodnie. Nie mogłam go wtedy poznać! był taki silny,ale zarazem delikatny. Federico całował mnie po całym ciele,czułam się wspaniale.Zrobiliśmy to,zrobilismy po raz pierwsz,ale było cudownie! 

Obudziłam się rano w moim łóżku,tak jak zwykle,ale tym razem coś się zmieniło! Kolo mnie leżał Fede. Moje uczucia co do tego były zmieszane. Z jednej strony czułam,że popełniliśmy błąd,ale to jest niesamowite uczucie! Na szczęście pamiętaliśmy o zabezpieczniech!Nie wyobrażam sobie małej Suprnovej! Przestałam o tym myśleć. Położyłam się na klacie Federiko,a on obja mnie ramieniem! Czułam,że to najwspanialsza chwila w moim życiu!

-Ludmiła?- pogladził mnie po policzku
-Tak Fede?-w tuliłam się do niego  jeszcze mocniej w niego
-Nigdy nie myślałem,że kiedyś mógłbym się do ciebie zbliżyć,ale tak jest-nabrał powietrza - dobrze mi z tobą!
Chciałam na to odpowiedzieć jakimić miłymi słowami,ale spojrzeliśmy na zegarek,była już 8am.

Mój strój <3

-Lu muszę iść do Studia,ale potem do ciebie przyjdę-powiedział powoli osuwając się z łóżka.
-Nie Fede!-zatrzymałam go- Ja też idę do OnBeat ! Nie mogę w prawdzie tańczyć,ale nie chce pozbawueć Studa takiej gwiazdy!
-No dobra- zaśmial się chłopak - pdaj rękę, pomogę ci wstać.
Federico ubrał koszulę,a potem pomógł mi w przygotowaniu do wyjścia. Miał dość trudne zadanie,ponieważ musiał mnie nosić z konta w kąt,a potem pomuc przy ubieraniu. Ja była strasznie mardudna,ale tu chodzi o mój wygląd,o wygląd Supernovej! W końcu jednak podołał temu wyzwaniu.
Poszliśmy do samochodu Fede, szybko dojechaliśmy na miejsce. Federico chciał mnie wziąść na ręce,ale tym razem udało mi się go powstrzymać./nie chciałam robić zbyt dużogo pośmielisa.
Ochh Fede-zaczęłam marudzić przed wejściem do Studia- Te wredne "mrówki" na pewno będą się z mnie nabijać..
Nie bój się,nie pozwolę im na to- uśmiechną sie do mnie.
No więc weszliśmy do Studio..w jednej chwili oczy wszystkich uczniów zwróciły się na drzwi! Byli w wielkim szoku. Wystarczyło,że widzili Fede,który teraz był wielką gwiazdą..a Fede u boku Ludmiły? Nikt,nikt się tego nie spodziewał!